MATT STOKES - The Distant Sound

26.03.2011 - 13.06.2011

De Hallen Haarlem presenteerde de eerste museale solotentoonstelling in Nederland van Matt Stokes. Deze Britse kunstenaar is vooral bekend vanwege zijn videowerk waarin hij undergroundstromingen binnen de hedendaagse muziek onderzoekt. Het museum toonde recent en nieuw werk van Stokes, waarin hij de muzikale subculturen grindcore en Northern Soul centraal stelt.

De Engelse kunstenaar Matt Stokes (Penzance, 1973) maakt werk waarin performance, muziek en sociaal engagement samenkomen. Stokes produceert doorgaans videowerk waarin wordt ingezoomd op de sociale en visuele codes van specifieke subculturen, en waaraan een periode van intensieve research en actieve samenwerking met lokale gemeenschappen vooraf gaat. Zo maakte hij in het verleden werk over de folk-traditie in Camden, hardcore punk in Austin, Texas, en de Northern Soul-beweging in Dundee. In plaats van de bij dit soort thema’s vaak gehanteerde documentaire vorm, kiest Stokes voor een subjectievere benadering, waarin hij zich laat leiden door de verbroederende en bevrijdende aspecten van de gedeelde muziekervaring.

In een coproductie met Kunsthalle Fridericianum in Kassel realiseerde Stokes speciaal voor De Hallen de video-installatie Cantata Profana, waarin grindcore, een extreme punk/metalvariant, centraal staat. In Cantata Profana (2010) wordt een klassiek muziekstuk uitgevoerd door zes grindcore vocalisten, allen bekende figuren binnen deze radicale muziekstroming. De monumentale zeskanaals video-installatie die hier te zien was combineert de rauwe zang van grindcore met de plechtstatige, ‘nette’ structuur van de klassieke compositie. Door de confrontatie van traditionele aspecten van de westerse muziekgeschiedenis met excentrieke hedendaagse genres legt Stokes gedeelde wortels bloot, en worden deze in essentie contrasterende elementen samengevoegd tot een opwindende, nieuwe, hybride vorm.

Voor de compositie van Cantata Profana werkte Matt Stokes samen met de Britse klassieke componist Orlando Gough, die een moderne interpretatie van een klassieke cantate schreef. Vervolgens nodigde Stokes zes zangers uit Engeland, Duitsland, Amerika, Noorwegen en Nederland uit in een muziekstudio in Berlijn om de zes stemmen van de cantate simultaan in te zingen, waarbij hij de zangers afzonderlijk met zes camera’s registreerde. Dit is illustratief voor de manier waarop Stokes te werk gaat: voor al zijn studies naar subculturen zoekt hij samenwerking met mensen die daarbinnen actief zijn, en is er wat betreft het uiteindelijke resultaat sprake van ‘gedeeld auteurschap’. Zo is zijn werk altijd een collectieve productie, waarbij de gezamenlijke ervaring, zowel sociaal als artistiek, een cruciale rol speelt.

Voor de opzwepende dansfilm Long After Tonight (2005) liet Stokes een Northern Soulavond in een kerk in Dundee herleven, waarbij adepten van het genre de karakteristieke atletische manier van dansen demonstreerden. Het visueel meeslepende en ritmisch gemonteerde Long After Tonight is een ode aan de extase van het dansen, en een eerbetoon aan de Noord-Engelse working class-soulmuziek uit de jaren ‘70.

De tentoonstellingstitel The Distant Sound verwijst zowel naar de fysieke sensatie die ontstaat bij het naderen van een live concert, als naar een herinnering aan iets dat voorbij is – twee noties die in het werk van Stokes steevast aanwezig zijn.

De Hallen Extra

Filmavond Northern Soul, donderdag 7 april 2011, aanvang 20.00 uur, toegang gratis (incl. tentoonstelling);

Sacred Selections, donderdag 9 juni 2011. Locatie: Nieuwe Kerk, Nieuwe Kerksplein 36, Haarlem.
Voor meer informatie, klik hier.

Fotografie: Gert Jan van Rooij

Download de tentoonstellingsgids