KLARA LIDEN - Werken uit de collectie van De Hallen Haarlem

26.03.2011 - 13.06.2011

De Hallen Haarlem presenteerde dit voorjaar drie exposities met recent aangekochte werken. Van de Zweedse kunstenaar Klara Lidén (1979) werden drie videowerken getoond, van Jakup Ferri (Kosovo, 1981) een video en van de Poolse kunstenaar Artur Ċ½mijewski (1966) was de installatie Democracies te zien. De verwerving van deze kunstwerken betekende een substantiële verrijking van de collectie van De Hallen, waarin werk van geëngageerde en documentair werkende kunstenaars ruim vertegenwoordigd is. 

Klara Lidén: Drie videowerken

Video speelt een centrale rol in het werk van Klara Lidén (Stockholm, 1979). Meestal gebruikt ze de camera om vanaf een vast standpunt een handeling van zichzelf vast te leggen, die actief reageert op de ruimte waarin ze zich bevindt. Deze handelingen worden doorgaans gekenmerkt door balorigheid en nutteloosheid, en monden regelmatig uit in een overschrijding van de grenzen van de openbare moraal. De directe fysieke relatie tussen individu en zijn/haar directe omgeving, de scheiding tussen private en openbare ruimte en de verstikkende greep van maatschappelijke conventies op het individu zijn terugkerende onderwerpen in Lidéns jonge oeuvre.  De drie tentoongestelde werken in De Hallen Haarlem zijn sinds 2006 door het museum verzameld. Hiermee versterkt het museum zijn collectie hedendaagse videokunst met een uitgesproken, kritische artistieke stem, die de postfeministische en performance-tradities in de kunst nieuw leven inblaast. Ook de opvattingen van de Situationisten uit de jaren ’60 van de vorige eeuw, voor wie de ontwrichting van onze maatschappij middels ontregelende ingrepen in de openbare ruimte een belangrijke rol speelde, zijn in Lidéns werk terug te vinden.

Twee recente aankopen, Der Mythos des Fortschritts (Moonwalk) (2008) en Kasta Macka (2009), zijn illustratief voor de manier waarop Lidén werkt. Beide video’s spelen zich af in de grootstedelijke openbare ruimte en geven een gevoel van landerigheid en verveling weer. Lidéns eenvoudige acties (zoals hier het uitvoeren van een nachtelijke moonwalk op straat, of het ketsen van stenen over een rivier) zijn tragikomische daden van verzet tegen de sleur van alledag. Het eerder aangekochte werk Bodies of Society toont eveneens één enkele handeling: het stelselmatig slopen van een fiets met een ijzeren staaf. 

De kunstenaar, oorspronkelijk geschoold als architect, verzet zich tegen de onpersoonlijkheid van de grootstedelijke omgeving. Ze doet dat door in die ruimte haar eigen (tijdelijke) sporen achter te laten. Het verpersoonlijken van de stedelijke omgeving is al in Klara Lidéns vroegste werken zichtbaar. Zo bouwde ze in 2003 van afvalmaterialen een verborgen huis aan de oever van de Spree in Berlijn, dat door iedereen te gebruiken was. En in 2002 begon Lidén een alternatieve postbezorgingdienst, waarbij ze illegaal een brievenbus plaatste in Stockholm, om vervolgens de post persoonlijk te gaan bezorgen – ook al moest ze daarvoor de halve wereld over.

Fotografie: Gert Jan van Rooij
Download de tentoonstellingsgids